Parafia w Wieliczce BETA 1

 

Witamy na stronie internetowej Parafii Św. Klemensa w Wieliczce.
 

    Historia Parafii

Powstanie placówki duszpasterskiej w Wieliczce określa się na rok 1059, kiedy kaplica pod wezwaniem św. Klemensa została przerobiona na modrzewiowy kościół poświęcony przez biskupa Aarona  w tymże roku. Zatem pierwszy kościół na naszym terenie został zbudowany w XI wieku i był związany z Benedyktynami z Tyńca.

    W roku 1241, podczas napadu Tatarów na Polskę, spłonęło miasto i kościół. Odbudowa kościoła i miasta rozpoczyna się ok. roku 1279 za panowania Bolesława Wstydliwego i jego żony Kunegundy zwanej inaczej Kingą. W tym okresie w miejsce dotychczasowych proboszczów z Zakonu Benedyktynów, następują proboszczowie diecezjalni.

Drugi kościół w stylu gotyckim został zbudowany ok. roku 1350.

    Od XV wieku proboszczami naszej parafii zostają profesorowie Akademii Krakowskiej.
Gotycki kościół parafialny został zniszczony na skutek trzęsienia ziemi spowodowanego obwałami w kopalni soli i rozebrany w 1786 r.
W tym samym miejscu w 1800 roku  cesarz Franciszek II zezwolił na budowę nowej  świątyni w naszym mieście. Pierwsze nabożeństwo w nowym kościele odprawiono w 1806 r. A dopiero po 19 latach Biskup Tyniecki Grzegorz Ziegler dnia 4 IV 1825 roku dokonał konsekracji kościoła. Pierwsze wyposażenie kościoła stanowił Krucyfiks (Krzyż) z XVIII wieku znajdujący sie wówczas prezbiterium kościoła, kazalnica oraz barokowa chrzcielnica.

    W 1830 r. wybielono kościół i remontowano dach kościoła.
Pierwszy ołtarz boczny został zbudowany w 1849 roku i był pod wezwaniem św. Józefa (obecnie jest to ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa).

    Od 1852 r. do 1865 r. kiedy to proboszczem został ks. Stanisław Osuchowski ufundowano 8 nowych ołtarzy, odnowiono posadzkę w kościele, zakupiono figury 4 ewangelistów, do kaplicy Morsztynów założono żelazna kratę i wyremontowano wieżę.

  Ks. Proboszcz Zygmunt Golian  w latach 1881 - 1885 odnowił kościół parafialny, dając dzisiejszą polichromię czyli malowidła ścienne w całym kościele, nowe sufity w nawach bocznych, położył  podsadzkę z biało-czarnego marmuru, przebudował dach na dwuspadowy, dobudował kruchtę i dokonał przebudowy ołtarza głównego i prezbiterium, pól okrągłe okna wydłużył i zaszklili szkłem kolorowym. Ale sufity pozostałe drewniane i dach kryty gontami.
Dopiero w 1885 r. podwyższono wieżę kościoła, a w 1889 r. kościół został pokryty dachówką.

    Ks. Józef Śliwa odjął probostwo w 1938 r. i w tymże roku rozpoczął remont wieży kościoła i dzwonnicy. Pokryto wieżę nową blachą, wykonano nowy krzyż i pozłocono kulę na wieży. Dalszy remont kościoła przerwała II wojna światowa.

    W 1971 roku gdy  proboszczem był  ks. mgr Władysława Grohs odnowiono Wielki Ołtarz, malowidła na suficie i ścianach, wykonano remont zakrystii.

    Ks.  proboszcz Kazimierz Gałoński w 1980 r pokrył blachą miedzianą cały kościół.

    Od 1994 r. gdy  proboszczem jest ks. Zbigniew Gerle zamontowano zegar elektroniczny na wieży kościoła, wyremontowano zabytkową dzwonnicę wzniesioną przed 1618 rokiem, w prezbiterium położono nową podsadzkę marmurową, wykonano klimatyzacje w kościele, odrestaurowano Ołtarz Główny, odmalowano polichromię w prezbiterium, stopniowo poddawane są konserwacji i naprawom ołtarze, rzeźby i obrazy.

    Kościół św. Klemensa jest trzynawowy i czteroprzęsłowy. Prezbiterium jest zakończone  trójbocznie. Nad prezbiterium jest mały dzwon zwany sygnaturką.
 Kościół ma 55 metrów długości, jest dłuższy o 3 metry od poprzedniego gotyckiego kościoła. Ma 23 metry szerokości zaś prezbiterium ma 13 metrów szerokości. Wysokość ścian wynosi również 13 metrów. W kościele jest 10 okien.

Dookoła placu przy kościele do 1830 roku znajdował się cmentarz parafialny.








 


ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU w parafii
rys historyczny

Nieustająca cześć Najświętszego Sakramentu w Wieliczce.

W naszym kościele p.w. św. Klemensa, w kaplicy Morsztynów, codziennie jest wystawiony w monstrancji Najświętszy Sakrament: w dni powszednie 8.30 - 18.00, w niedziele i w święta 15.00 - 18.00. Tę "Wieczystą Adorację" ustanowił od 31 października 1995 r kardynał Franciszek Macharski "dla Miasta Wieliczki i okolicy w kościele parafialnym św. Klemensa w Wieliczce." (Dekret 2517, Kraków, 4.10.1995).

Możliwość adoracji Najświętszego Sakramentu nie jest w naszym kościele jakąś nowością - przeciwnie, wpisuje się w wiekową tradycję pobożności eucharystocentrycznej. W archiwum kościoła przechowywane są dokumenty związane z powstaniem i działalnością "Bractwa nieustającej czci Przenajświętszego Sakramentu i zaopatrywania kościołów w potrzebne im przybory". Z historią tegoż Bractwa można się zapoznać dzięki zachowanej korespondencji proboszcza ks. Stanisława Twardowskiego.

Pierwszy dokument - list [1], datowany na 7 listopada 1898, zawiera prośbę wielickiego proboszcza skierowaną do Konsystorza biskupiego w Krakowie (w okresie zaborów konsystorz, czyli zespół doradców biskupa, załatwiał sprawy administracyjne i sądowe zlecone przez biskupa, współcześnie funkcje te pełni kuria biskupia) "w sprawie mającego się założyć Bractwa nieustającej czci Przenaj. Sakramentu". Ks. S. Twardowski powołuje się na istniejące już w Krakowie podobne bractwo przy klasztorze ss. Felicjanek i prosi o zatwierdzenie ich statutów jako tejże nowopowstającej wspólnoty. List zawiera także pozytywną (i bardzo szybką, bo tydzień później!) odpowiedź: zgodę na utworzenie przy kościele parafialnym w Wieliczce "Bractwa Nieustającej czci Przen. Sakramentu do zaopatrywania ubogich Kościołów w potrzebne im przybory", zatwierdzenie statutów, mianowanie księdza Stanisława Twardowskiego Dyrektorem Bractwa i sugestię włączenia wspólnoty do Arcybractwa kanonicznie erygowanego w Rzymie.

Pewne przybliżenie, jaką treść mogły zawierać statuty, daje nam inna publikacja: "Podręcznik adoracji Najświętszego Sakramentu ułożony z polecenia Najprzew. Arcybiskupa Metropolity lwowskiego" (Lwów, 1902), w którym od s. 297 zaczyna się rozdział: "Statuta Bractwa Najśw. Sakramentu." [2], z którego m. in. wynika, że celem Bractwa jest staranie, "aby P. Jezus w Najśw. Sakramencie Ołtarza był coraz więcej znany, czczony, kochany i naśladowany" a także zaopatrywanie "w przybory liturgiczne ubogie kościoły archidyecezyi lwowskiej, a w razie możności kościoły misyi katolickich." Szósty punkt "O adoracyi" wyjaśnia, że każdy członek wspólnoty jest obowiązany odprawić w miesiącu godzinę adoracji Najśw. Sakramentu i że najlepiej by było, "aby członkowie tak między siebie rozebrali godziny adoracji, iżby w dyecezyi, względnie w każdej parafii P. Jezus był adorowany przez wszystkie dni i godziny miesiąca."

Oczywiście "Podręcznik…" nie dotyczył wielickiego stowarzyszenia, które wówczas znajdowało się w diecezji krakowskiej. Dla porządku przypomnijmy kontekst historyczny:

  • W 1809 r. Kraków znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego, a pozostałe tereny diecezji krakowskiej należące do Austrii na żądanie władz austriackich zostały przekształcone w wikariat generalny z siedzibą w Starym Sączu. Siedziba archidiecezji znajdowała się wówczas we Lwowie
  • Pod wpływem starań rządu austriackiego w 1821 r. papież Pius VII utworzył z tych terenów i części obwodu tarnowskiego diecezję tyniecką. Biskupem został mianowany benedyktyn o. Grzegorz Tomasz Ziegler ("Dwie stolice" G. Brożek w "Tarnowski Gość Niedzielny" 13.02.2011), który był nawet przeorem klasztoru tynieckiego, zanim benedyktyni zostali stamtąd wyrzuceni. Ponieważ stolica biskupstwa w Tyńcu okazała się niewygodna, papież Leon XII przeniósł ją do Tarnowa w 1826. Ale zanim bp Ziegler osiadł w nowej biskupiej siedzibie, najprawdopodobniej mieszkał w Bochni i to stąd przyjechał 4 kwietnia 1825 do Wieliczki, aby konsekrować nasz kościół parafialny
  • Po wcieleniu Krakowa do Austrii (1846), na skutek starań rządu austriackiego papież Leon XIII mianował ordynariuszem w Krakowie ks. Albina Dunajewskiego (1879), a w 1880 nakreślił diecezji krakowskiej nowe granice, dzięki czemu lewo- i prawobrzeżny Kraków, podobnie jak Wieliczka, znalazł się w jednej diecezji. Diecezja otrzymała status biskupstwa wyjętego, tzn. nie zależała od żadnych władz zaborczych, tylko bezpośrednio od Stolicy Apostolskiej. W roku 1889 cesarz Franciszek Józef I przywrócił biskupom krakowskim tytuł księcia, a papież Leon XIII powołał biskupa Albina Dunajewskiego na kardynała (1890). Jego następcy, kardynałowi Janowi Puzynie, ordynariuszowi naszej diecezji w latach 1894-1911, także przysługiwał ten tytuł (stąd Książęco-Biskupi Konsystorz w adresie listu).

Ale wróćmy do dziejów naszego Bractwa. Kolejny list ks. Dyrektora S. Twardowskiego [3] z dnia 12 października 1899, skierowany, podobnie jak poprzedni, do Konsystorza zawiera prośbę o wypełnienie formularzy uzyskanych z Rzymu, a niezbędnych do tego, by Bractwo mogło się przyłączyć do Arcybractwa rzymskiego. Zawiera także rychłą odpowiedź władz kościelnych (z dnia 21.10.1899), że nadesłane i wypełnione formularze należy dla dopełnienia formalności odesłać do Rzymu, a kopie starannie przechowywać w brackim archiwum.

Zgodnie z wytycznymi, kopie wyżej wymienionych dokumentów przechowywano pilnie, ponieważ przetrwały do dziś i możemy się z nimi zapoznać (po przetłumaczeniu z łaciny): Dekret ustanowienia Bractwa [4], zatwierdzenie statutów i zlecenie księdzu Twardowskiemu kierowania wspólnotą oraz Pismo Referencyjne konieczne do uzyskania zgody na przyłączenie do Arcybractwa w Rzymie przy kościele ss. Claudio i Andrzeja Borgognoni przy via del Pozzetto [5]. Obydwa dokumenty noszą datę 16 października 1899.

Ostatni zachowany list ks. proboszcza Twardowskiego z dnia 15 listopada 1899 [6] jest prośbą skierowaną do Konsystorza o udzielenie zgody, aby członkowie Bractwa mogli "wspólną adoracyą urządzać w każdą 1szą niedzielę miesiąca z powodu, że w czwartki jako dnie powszednie zajęcia domowe nie pozwalałyby im liczniejszego brać udziału" i "aby Pana Jezusa już na Sumie w Monstratorio wystawić można i tak wystawiony pozostałby do nieszporów poczem schowanie wśród przepisanych obrzędów liturgicznych". Księdzu Proboszczowi i Dyrektorowi Bractwa w jednej osobie, jak widać, niezmiernie zależało na budzeniu miłości wiernych do Pana Jezusa ukrytego pod postacią Chleba, nawet kazania w czasie Sumy chciał głosić na chwałę Zbawiciela w Najświętszym Sakramencie. Jego gorliwość widocznie wzbudzała zaufanie kościelnych zwierzchników, skoro odpowiedź dostał pozytywną, z tym zastrzeżeniem, że "gdyby nie było dostatecznej liczby adoratorów, wystawienia w Monstrancji nie możnaby urządzić."

Podobna wiara w gorliwość i miłość wiernych parafian kościoła św. Klemensa w Wieliczce do Chrystusa w Hostii utajonego musiała przyświecać i naszemu arcypasterzowi Kardynałowi Franciszkowi, gdy przeszło 15 lat temu udzielał dziełu "Wieczystej Adoracji" swojego błogosławieństwa [7]. Miejmy nadzieję, że także w naszych czasach nigdy nie zabraknie "dostatecznej liczby adoratorów".

Magdalena Łużna

Aneks z dokumentami

[1]
Praes. d 11 XI 1898
L 5496

Do
Najprzewielebniejszego
Książęco - Biskupiego
Jeneralnego Konsystorza
W Krakowie

Urząd parafialny w Wieliczce

W sprawie mającego
się założyć Bractwa
nieustającej czci
Przenaj. Sakramentu

Exp 17/11 98
N.788

Najprzewielebniejszy
Książęco - Biskupi Jeneralny Konsystorzu

Znaczniejsze grono pań tutejszych zamierza założyć stowarzyszenie pod nazwą: Bractwo nieustającej czci Przenajśw. Sakramentu i zaopatrywania Kościołów w potrzebne im przybory przy kościele parafialnym w Wieliczce podobne jak w Krakowie przy klasztorze PP. Felicyjanek na Smoleńsku już istnieje i oparte na tych samych - mutatis mutandis [z uwzględnieniem niezbędnych zmian] statutach, które w załączeniu mam zaszczyt przedłożyć.
Z tej przyczyny niniejszem upraszam Najprzewielebniejszy Książęco - Biskupi Jeneralny Konsystorz o najłaskawsze na to pozwolenie oraz o wyjednanie, by członkowie tegoż stowarzyszenia również z odpustów nadanych krakowskiemu stowarzyszeniu korzystać mogli.
Z Urzędu parafialnego
Wieliczka dnia 7 listopada 1898

(-) Ks. Stanisław Twardowski


Do Wielebnego Księdza
Stanisława Twardowskiego
Dziekana i Proboszcza w Wieliczce

Przychylając się do zaniesionej do Nas prośby, pozwalamy utworzyć przy Kościele parafialnym w Wieliczce "Bractwo Nieustającej czci Przen. Sakramentu do zaopatrywania ubogich Kościołów w potrzebne im przybory", zatwierdzamy przedłożone Nam ustawy i mianujemy Wielebność Waszą dyrektorem tegoż Bractwa. O agregacyą do Arcybractwa należy się postarać w Rzymie u Kardynała Protektora.
Z Książęco - Biskupiego Konsystorza.
Kraków 15 list. 1898

powrót do artykułu


[2]

"Podręcznik adoracyi najświętszego Sakramentu ułożony z polecenia Najprzew. Arcybiskupa Metropolity lwowskiego" Lwów, z drukarni katolickiej J. Chęcińskiego, 1902, (s.297-302).
"Statuta Bractwa Najśw. Sakramentu"

  1. Bractwo nieustającej adoracyi obejmuje całą archidyecezyę lwowską; główną jego siedzibą jest kościół archikatedralny we Lwowie, przy kościołach zaś parafialnych są filie Bractwa, na których czele stoją Księża Proboszczowie, względnie Rządcy kościołów.
  2. Celem Bractwa jest:
    • a. starać się, aby P. Jezus w Najśw. Sakramencie Ołtarza był coraz więcej znany, czczony, kochany i naśladowany.
    • b. wynagradzać zniewagi, czynione Mu w tym Sakramencie miłości.
    • c. zaopatrywać w przybory liturgiczne ubogie kościoły archidyecezyi lwowskiej, a w razie możności kościoły misyi katolickich.
  3. Członkiem Bractwa może być każdy katolik bez różnicy płci. Członkowie dzielą się na rzeczywistych i Dobrodziejów.
  4. Członkiem rzeczywistym może być ten, kto:
    • a. wpisze się do bractwa adoracyi;
    • b. odprawi w każdym miesiącu godzinę adoracji Najśw. Sakramentu;
    • c. złoży co roku datek na zaopatrzenie ubogich kościołów w przybory liturgiczne. Datek coroczny wynosi dla osób zamożnych co najmniej jedną koronę, dla niezamożnych, zwłaszcza po wsiach, co roku 24 halerzy; w razie wielkiego ubóstwa może być i mniejszy.
  5. Dobrodziejem może być ten, kto nie przyjmuje obowiązku odbywania godziny adoracyi w miesiącu, zobowiąże się składać co roku jałmużnę przynajmniej w kwocie 2 kor. na cele Bractwa. Dobrodzieje będą wpisani w książce brackiej, mają udział w modlitwach brackich, nie korzystają jednakże z odpustów Bractwu udzielonych.
  6. O adoracyi. Każdy członek rzeczywisty jest obowiązany odprawić w miesiącu godzinę adoracyi Najśw. Sakramentu. Godzinę, dzień w miesiącu, kościół, lub kaplicę, w których adoracya ma się odbywać, może każdy członek dowolnie obrać w czasie dla siebie najstosowniejszym. Pożądaną jest jednak rzeczą (chociaż nie konieczną), aby członkowie wybierali sobie stały dzień i godzinę i aby adoracyę odbywali przed Najśw. Sakramentem, wystawionym ku czci publicznej. Pożądanem jest dalej, aby członkowie tak między siebie rozebrali godziny adoracyi, iżby w dyecezyi, względnie w każdej parafii P. Jezus był adorowany przez wszystkie dni i godziny miesiąca.
         Osoby chore, lub mające ważną przeszkodę mogą adoracyę odprawiać u siebie w mieszkaniu, co tem bardziej może mieć miejsce, jeżeli kto wybierze sobie na adoracyę godziny wieczorne lub nocne.
         Jeżeliby kto w wybranej przez siebie godzinie nie mógł adoracyi odprawić, może bez porozumienia się z kimkolwiek w innym czasie to uczynić.
         Adoracya powinna trwać całą godzinę; gdyby jednakże kto dla choroby, ważnego zajęcia, braku należytego skupienia, lub innych przeszkód nie mógł całej godziny na to poświęcić, może odbyć dwa razy półgodzinną adoracyę w tym samym dniu, lub w ciągu miesiąca, a w ten sposób zadośćuczyni obowiązkowi brackiemu.
         Godzinę adoracyi spędza się na modlitwie. Najpierw adoruje się P. Jezusa w Najśw. Sakramencie, dziękując Mu za ustanowienie tegoż Sakramentu i za wszystkie dobrodziejstwa, następnie przeprasza się P. Jezusa za wszystkie zniewagi Jego Majestatu i Miłości, prosi się o podwyższenie Kościoła katolickiego, o nawrócenie niewiernych i błądzących, o rozszerzenie wiary katolickiej, wreszcie modli się za własną intencyę, za członków i dobrodziejów Bractwa itd. itd.
         Do adoracyi służyć mogą także rozmyślania i modlitwy do Najśw. Sakramentu, do Najsłod. Serca P. Jezusa; można także odmówić różaniec.
         Oprócz adoracyi prywatnej odprawia się w kościele archikatedralnym każdego czwartku (z wyjątkiem Wielkiego Czwartku i świąt uroczystych na ten dzień przypadających) wotywa z wystawieniem Najśw. Sakramentu, suplikacyami i procesyą o godzinie 9, codziennie zaś o godzinie 5 po południu nieszpory z wystawieniem Najśw. Sakramentu, w których członkowie Bractwa udział mieć mogą. Prócz tego w kościele katedralnym jest w drugą niedzielę każdego miesiąca po nieszporach o godzinie 5 nauka, a coroku odprawia się Msza św. za członków i dobrodziejów Bractwa i nabożeństwo żałobne za zmarłych.
         W innych kościołach parafialnych, począwszy od lutego 1902 odbywać się będzie w jedną niedzielę miesiąca, stale przez ks. Proboszcza oznaczoną publiczna adoracya, w sposób Listem Pasterskim bliżej określony.
         Członkowie rzeczywiści, odbywający adoracyę godzinną czy podczas wyżej wymienionych nabożeństw w kościele katedralnym, czy podczas publicznej adoracyi w innych kościołach, zadośćuczynią swemu obowiązkowi brackiemu.
  7. O zaopatrywaniu biednych kościołów w przybory liturgiczne i o datkach członków. Obowiązkowe datki i inne ofiary składać będą członkowie Bractwa i dobrodzieje na ręce swych Księży Proboszczów, którzy je zapiszą w osobnej książce. Zebrane datki odeszlą Księża Proboszczowie z końcem każdego roku do głównego Zarządu Bractwa we Lwowie, na ręce Przewielebnego X. Kanonika Zenona Lubomęskiego, jako dyecezyalnego Dyrektora Bractwa, lub też w razie potrzeby użyją ich wprost na sprawienie koniecznych przyborów liturgicznych dla własnego kościoła i dla kaplic we wsiach inkorporowanych. W takim jednak razie w dorocznem sprawozdaniu, o którem niżej mowa, podadzą dokładnie wysokość zebranych składek i wykaz nabytych za nie przyborów liturgicznych.
         Raz w rok odbędzie się we Lwowie wystawa przedmiotów liturgicznych, przeznaczonych do rozdania ubogim kościołom.
         Księża Proboszczowie, którzy pragną otrzymać przybory liturgiczne dla swych kościołów, mają wnieść prośbę do Dyrektora dyecezyalnego, a w prośbie wymienią ilość członków rzeczywistych i dobrodziejów, jako też sumę składek i ofiar brackich, zebranych w swej parafii.
         Rozumie się, że nie wszystkie kościoły będą mogły uzyskać żądane przybory. W pierwszym rzędzie będą uwzględnione prośby tych parafii, które przysłały swoje składki do głównego Zarządu.
         Co roku ogłosi się w Kurendzie dyecezyalnej sprawozdanie z prac, dochodów i rozchodów Bractwa, jako te zestawienie darów, jakie Zarząd główny rozeszle ubogim kościołom.
  8. Przy kościołach parafialnych i filialnych filialnych staraniem Księży Proboszczów powstaną filie czyli podrzędne oddziały Bractwa, ściśle zjednoczone z głównym Zarządem we Lwowie. Kierownikiem i głównym zelatorem filii parafialnych będzie miejscowy Rządca kościoła; on zamianuje z pomiędzy członków Bractwa zelatorów i zelatorki, których zadaniem będzie pozyskiwać nowych członków i dobrodziejów dla Bractwa. Zelatorzy i zelatorki mogą na zlecenie Księdza Proboszcza, względnie Rządcy Kościoła zajmować się zbieraniem datków brackich i ofiar, które będą oddawać Rządcy Kościoła.
  9. Rządcy kościołów, jako kierownicy filii parafialnych co roku w miesiącu styczniu przeszlą do głównego Zarządu na ręce Przewielebnego ks. kanonika Zenona Lubomęskiego dokładne sprawozdanie o stanie filii w roku bezpośrednio ubiegłym. W sprawozdaniu tem należy podać dokładną liczbę członków i dobrodziejów, którzy w roku przybyli i ubyli, wysokość zebranych składek i wykaz nabytych za nie przyborów liturgicznych, albo też wraz z dokładnym wykazem dochodów należy przysłać zebrane datki i ofiary.
  10. Odpusty, nadane członkom Bractwa przez Piusa IX. i Leona XIII., tak zupełne jak cząstkowe, są bardzo liczne. Będą one ogłoszone wkrótce wraz z statutami w osobnej broszurce.
         Członkowie chorzy mogą po dobrej spowiedzi i komunii św. dostąpić odpustów brackich, jeśli zamiast odwiedzenia kościoła, odmówią 5 Ojcze nasz, 5 Zdrowaś Marya i 5 Chwała Ojcu na cześć Najśw. Sakramentu, a raz Ojcze nasz, Zdrowaś Marya i Chwała Ojcu na intencyę Ojca św.
         Głównem świętem Bractwa jest uroczystość Bożego Ciała, a także uroczystość Najśw. Serca P. Jezusa, Serca N. P. Maryi i św. Józefa.
         Szczególniejszym Patronem Bractwa jest św. Paschalis Baylon, którego Ojciec św. Leon XIII. przez brewe z 27 października 1897 ogłosił osobliwym opiekunem wszystkich bractw, stowarzyszeń i dzieł eucharystycznych.
  11. Archidyecezyalne Bractwo lwowskie jest złączone z Arcybractwem nieustającej adoracyi w Rzymie i korzysta z przywilejów temuż Arcybractwu udzielonych.

powrót do artykułu


[3]
N. 646

Najprzewielebniejszy Książęco - Biskupi
Jeneralny Konsystorzu!

Starając się w Rzymie o agregacyą do Arcybractwa tamtejszego "Bractwa nieustającej czci Przen. Sakramentu i zaopatrywania ubogich Kościołów w potrzebne im przybory" założonego w Wieliczce na podstawie … pozwolenia udzielonego pod dniem 15 listopada 1898 L.5496 przez Najprzewielebniejszy Książęco - Biskupi Konsystorz, otrzymałem ztamtąd formularze celem wypełnienia przez Najprzewielebniejszy Książęco - Biskupi Ordynariat, na podstawie których możemy agregacyą uzyskać. Dlatego mam zaszczyt w załączeniu przedłożyć wspomniane formularze z pokorną prośbą potwierdzenia tychże.

Z Urzędu parafialnego
Wieliczka dnia 12 października 1899

(-) Ks. Stanisław Twardowski


L 5255
5496/98 VI
Exp 21/10 99

Relate ad preces, die 12 octobris a.e. Nro 646 oblatas "transmittimus AR" Dominationi vestrae decretum 1) erectionis piae Sodalitatis pro Adoratione SS. Sacramenti in Ecclesia parochiali in Wieliczka quod sedulo in Archivio Sodalitatis asservandum est.
Adiectimus 2) quoque litterae testimoniales pro obtinenda Aggregatione requisitae, quae a taqua Directore Sodalitatis aggregationem petente, Romam mittendae sunt ad Directorem generalem Archisodalitatis (Roma, 160, via del Pozzetto) consultum tamen, ut earum transumptum in Sodalitatis Archivio servetur.


W odniesieniu do prośby, z dnia 12 października br Nr 646 przedłożono "do przekazania AR" Władzy wasz dekret 1) ustanowienia pobożnego Bractwa dla Adoracji Najśw. Sakramentu w Kościele parafialnym w Wieliczce, który winien być starannie przechowywany w Archiwach Brackich.
Także dołączono 2) pismo referencyjne wymagane do uzyskania Agregacji (przyłączenia), które należy przesłać do rzymskiego Dyrektora generalnego Arcybractwa (Roma, 160, via del Pozzetto), jednakże z zaleceniem aby jego zapis został przechowany w Archiwach Brackich.

Tłumacz. dr Justyna Haberkowa

powrót do artykułu


[4]
Formula, qua a Rmis locorum Ordinariis adhiberi poterunt, tum in erigenda Pia Sodalitate pro adoratione Sanctissimi Sacramenti, tum in concedendis Litteris testimonialibus requisitis pro obtinenda Sodalitatis aggregatione ad Archisodalitatem Roma In Ecclesia SS. Andrea et Claudii canonice erectam.

5255/1

I
DECRETUM ERECTIONIS PIAE SODALITATIS

Joannes etc (?) [kardynał Jan XV Puzyna]
Miseratione Divina et Sancta Sedis Apostolica gratia Episcopus Cracoviensis.
     Dilecto Nobis in Christo Domino Stanislao Twardowski Parocho in Wieliczka Salutem et Benedictionem in Domino.
     Cum Nobis exposueris, ad fovendam Christifidelium pietatem, Tibi maxime in votis esse, ut in Ecclesia parochiali in Wieliczka Diocesis Nostra, Pia instituatur Sodalitas pro adoratione Sanctissimi Sacramenti; Nos petitioni tua libentissime annuentes, auctoritate Nostra dictam Piam Sodalitatem in prafata Ecclesia parochiali erigimus ejusque statuta a Nobis revisa approbamus, eamdem Nobis ac successoribus Nostris subjicientes ac subjectam declarantes secundum Constitutionem fel. Rec. Clementis PP. VIII "Quacumque" d. D. 7 Decembris 1604. Rectorem autem ejusdem Sodalitatis Te tuosque in munere successores deputamus et constituimus, tribuendo tibi facultates necessarias et opportunas, et prasertim ut possis, si opus sit, alium tibi sacerdotem substituere ad recipiendos fideles.
     Datum Cracovia, die 16 Octobris 1899
L.S.

Subscriptio ipsius episcopi.

N.B. - Hoc Decretum erectinis sedulo asservetur in Archivio Sodalitatis.


Formularz, który może być wykorzystany przez Ordynariuszy zarówno przy erygowaniu Bractw Pobożnych dla adoracji Najświętszego Sakramentu jak i udzielaniu Pisma referencyjnego wymaganego dla Bractwa do przyłączenia się do Arcybractwa Rzymskiego w Kościele SS. Andrzeja i Klaudiusza kanonicznie erygowanego.

DEKRET USTANOWIENIA POBOŻNEGO BRACTWA

Jana Biskupa Krakowskiego z Bożego Miłosierdzia i łaski Stolicy Apostolskiej.
Do naszego ukochanego w Chrystusie Panu Stanisława Twardowskiego proboszcza w Wieliczce pozdrowienia i błogosławieństwo w Panu.
Po objaśnieniu Nam, celem wspierania pobożności wiernych, że jest Twoim głównym życzeniem, by w Kościele parafialnym w Wieliczce w Naszej Diecezji zainstalować Pobożne Bractwo dla adoracji Najświętszego Sakramentu; chętnie odpowiadając na Twoją prośbę, Naszym autorytetem ustanawiamy Pobożne Bractwo we wspomnianym Kościele parafialnym, niniejszym zatwierdzamy jego statut, podlegający Nam i Naszym następcom zgodnie z Konstytucją Papieża Klemensa VIII "Quacumque" z dnia 7 grudnia 1604. Jednak kierowanie tymże Bractwem, Tobie przypisaliśmy i uchwaliliśmy obowiązkiem twoich następców, tak że wyznaczamy Ci funkcje konieczne i odpowiednie, aby można było, w razie potrzeby, zastąpić cię innym kapłanem, do przyjmowania wiernych.
     Nadano Kraków, dnia 16 października 1899.

Podpis Biskupa

PS - Ten Dekret erekcyjny winien być starannie przechowywany w Archiwach Brackich.

Tłumacz. dr Justyna Haberkowa

powrót do artykułu


[5]
N. 5255/2

II
LITTERAE TESTIMONIALES PRO OBTINENDA AGGREGATIONE REQUISITAE

Joannes etc
Miseratione Divina et Sancta Sedis Apostolica gratia Episcopus Cracoviensis.
     Tenore praesentium fidem facimus, per Decretum die 16 octobris 1899 N. 5255/1 a Nobis editum, in Ecclesia parochiali loci Wieliczka Diocesis Nostracanonice erectam esse Piam Sodalitatem pro adoratione Sanctissimi Eucharistia Sacramenti.
     Cum autem Nobis expositum sit, pro majori dicta Sodalitatis incremento desiderandum fore, ut ipsa Archiconfraternitati ejusdem nominis Roma in Ecclesia SS. Andrea et Claudii existenti aggregetur; cum praterea Confraternitatis institutum, pietas et christiana caritatis officia qua in ea peraguntur maxime commendanda ceseamus, porrectis Nobis precibus libenter annuentes, per prasentes Litteras licentiam concedimus, quinimo valde exoptamus, ut eadem Confraternitas pradicta Archiconfraternitati quamprimum uniatur et aggregetur.
     Datum Cracoviae, die 16 octobris 1899.
     L.S.

Subscriptio ipsius episcopi.

N.B. - Ista Littera Testimoniales a Directore Sodalitatis aggregatinem petente Romam mittenda sunt ad Directorem generalem Archisodalitatis (Roma, 160, Via del Pozzetto); consultum tamen est ut earum transumptum in Sodalitatis Archivio servetur.


PISMO REFERENCYJNE WYMAGANE DO UZYSKANIA AGREGACJI (przyłączenia)
Jana Biskupa Krakowskiego z Bożego Miłosierdzia i łaski Stolicy Apostolskiej.

W obecności zebranych dajemy wiarę, dzięki Dekretowi z dnia 16 października 1899 r. N. 5255/1, przez nas wydanego, że w Kościele parafialnym w Wieliczce, w Naszej Diecezji, powstało Pobożne Bractwo dla Adoracji Najświętszego Sakramentu.
     Skoro zostało nam przedstawione, że dla większego wzrostu tegoż Bractwa będzie pożądane, aby zostało przyłączone do Arcybractwa tegoż samego imienia, które istnieje w Rzymie, w Kościele SS. Andrzeja i Klaudiusza, ponieważ uważamy, że poza ustanowieniem Bractwa, pobożność i obowiązki miłości chrześcijańskiej, które się w niej odbywają, są godne najwyższego polecenia, chętnie przyzwalamy na złożone Nam prośby, zezwalamy niniejszym Pismem, a nawet wielce prosimy, aby to właśnie Bractwo czym prędzej przyłączyło się do wymienionego Arcybractwa.
W Krakowie, dnia 16 października 1899

Podpis biskupa

N. B. To Pismo Referencyjne z prośbą o przyłączenie należy wysłać przez Dyrektora Bractwa do Rzymu, do Generalnego Dyrektora Arcybractwa (adres); zostało także ustalone, że należy zachować jego kopię w Archiwum Sodalicji.

Tłumacz. dr Justyna Haberkowa

powrót do artykułu


[6]
Praes. d 17 XI 1899
L 5890

Exp 22/11 99

N. 726

Najprzewielebniejszy
Książęco - Biskupi Jeneralny Konsystorzu!

Członkowie świeżo założonego "Bractwa nieustającej czci Najświętszego Sakramentu i zaopatrywania Kościołów w apparata liturgiczne" przy Kościele tutejszym na zgromadzeniu swem powzięli uchwałę, aby wspólną adoracyą urządzać w każdą 1szą niedzielę miesiąca z powodu, że w czwartki jako dnie powszednie zajęcia domowe nie pozwalałyby im liczniejszego brać udziału, przeto jako Dyrektor tego Bractwa widząc również, że adoracja wspólna niedzielna będzie z większą korzyścią dla dusz mych parafian, przeto mam zaszczyt niniejszem upraszać Najprzewielebniejszy Książęco - Biskupi Jeneralny Konsystorz o najłaskawsze na to pozwolenie a mianowicie w ten sposób, aby Pana Jezusa już na Sumie w Monstratorio wystawić można i tak wystawiony pozostałby do nieszporów poczem schowanie wśród przepisanych obrzędów liturgicznych. Członkowie przez cały czas wystawienia odbywaliby adoracyą a kazanie w czasie Sumy zastosowane do okoliczności miałoby za cel budzić miłość w sercach wiernych ku Zbawicielowi w Najśw. Sakramencie utajonemu.

Z Urzędu parafialnego
Wieliczka dnia 15 listopada 1899

(-) Ks. Stanisław Twardowski

L 5890 KB (?) 18/11 99

Odnośnie do podania W. Przew. z dnia 15/11 br L 726 udzielamy niniejszem pozwolenia na wystawienie Najświętszego Sakramentu w Monstrancji w tamtejszym Kościele parafialnym w każdą pierwszą niedzielę miesiąca podczas Sumy i po Sumie aż do nieszporów dla wspólnej adoracyi członków Bractwa nieustającej czci Najśw. Sakramentu i zaopatrywania Kościołów w przybory liturgiczne, które tamże w ostatnim czasie powstało. Gdyby nie było dostatecznej liczby adoratorów wystawienia w Monstrancji nie możnaby urządzić.
Zbożnemu dziełu temu udzielamy z głębi serca naszego pasterskiego błogosławieństwa.

powrót do artykułu


[7]
Franciszek Kardynał Macharski
Arcybiskup Metropolita krakowski

2517

Kraków, dnia 4 października 1995 r

DEKRET

Niniejszym, z dniem 31 października 1995 roku, ustanawiam Wieczystą Adorację Najświętszego Sakramentu dla Miasta Wieliczki i okolicy w kościele parafialnym św. Klemensa w Wieliczce.
Przy urządzaniu adoracji należy zachować odnośne przypisy liturgiczno-prawne.

(-) + Franciszek kard. Macharski

powrót do artykułu


 


























WebDesign Pablo
© www.complex-media.pl
© complex-media 2006